Մեր քաղաքի ապագան Լավատեսի աչքերով... 2015թ.

Հովհաննես Շիրազ արտասահմանի հայերին....

Հայեր լսեք ու ամաչեք...

Այսպեսել է պատահում...

Մարդ արարած կյանքիտ գլազոկից մի նայի...

Խիա  ձեզ թվում ,որ ամն  բան  ետքան հեշտա , խիա ձեզ թվում ,որ ամեն ինչում բոլորն  են մեղավոր: Մի  ձեզ ոտից գլոխ նայեք  միջև բողոքելը ,ու մարդկանց հրեշ դարցնելը ,կամ որ ուզում էք հրեշտակ դառնաք տեսեք ետ դիմակը  ձեր չափերովա այ կլոուններ:Ես աշխարհում ավելի լուրջ խնդիրներ  կան,կամ մեկը լուծած կաք ձեր կյանքում ,թե մենակ խոսալ գիտեք ,մի  հատ ձեր ասածը անալիզ արեք տեսեք  էտ ճանապարհով ,որ գնաք էտ էլ հերիք չի մարդկանց էլ հետներտ  տանեք ուր էք հասնելու,տեսեք << կրակադիլի >>  բերանը չհայտնվեք հետո էլ  չասեք, թե չենք զգուշացրել:Ձեզ մնա մենակ  հասարակությունից մեկ  էլ Հայաստանից փախնելուց  կխոսաք գիտեք ուրիշ տեղ  սաղ հալած յուղի պեսա .... խելք  հավաքեք մարդ արարածներ:Անպայման պետքա վոտներդ առնի քարին նոր խելքներտ տեղը կգա,որ ձեզ  հետ  Էլ  մեկը համամիտա լինում  էտա աշխարհը ձերնա ,բայց  չէք   հասկանում,որ  սաղ սուտա էտ ով էլ համամիտա ձեր հետ էտ պահին  դուք իրան պետք  էք  Էտա  ստիպում  իրան :Կամ  որ  ազատուտությունից են  խոսում , մարդ  հոգով ազատ  լինի ,ոչ թե մարմնով,հենա ռուսները  վառ օրինակ ազատությունից չասեմ ինչ են դառել...

Հա  չեմ  ասում տղեքը քահանա  դառնան  աղջիկներն  էլ մանաշկա,բայց ամեն ինչ չափի մեջ: Հո  չէք հավատացել 2012-ի աշխարհի  վերջին ,որ սենց ակտիվացել էք ,հանգիստ նստեք տեղներտ  լավ  կլինի :Հա  մոռացա ինչի  Էի  գրում ես  սաղ հերիքա գլազօկից նայեք հիմա  տեխնիկան  զարգացելա....

Թուրքական «Ֆեներբահչե»-ի երգերից մեկի երաժշտությունը հայկական «Զարթնիր լաո»-ն է

Իսկ հիմա օրիգնալը...

Ես երգի հետ շատ դժվարա...

Ճաշակին ընկեր չկա բայց ոչ ես երգի համար:Առավոտը զարդում ես ու ես երգն ես լսում ու հասկանւմ ես, որ մարդը հրաշհքի կատարելագործված տեսակնա:Շատ լավնա է, աբողջությաբ ապրեցի ես երգը,թե ուրախ, թե' տխուր բաներ հիշեցի,երկու դեպքում Էլ ուրախացա(էտ Էլ դու հասկացեք խի...):Ձեզ Էլ եմ նույնը ցանկանւմ,ես կյանքում էտա մնալու...

Team Hot Wheels - The Yellow Driver's World Record Jump

Ադրենալինը եսաաաաաաաաաաաաաաաաաաա....

Քիչ քիչ հետաքրքիրա դառնում...

Սեր թե քիմիա

Սերը մեծամասամբ ղեկավարում է մեզ,ուրվագծում է մեր ապագան:Մարդիկ ապրում են սիրո համար,և մահանում` հանուն սիրո:Բոլորս էլ ուզում ենք սիրել և սիրված լինենլ:Եթե պատահական մեկին հարցնես թե որն է սերը, ապա նա կասի,որ դա անբացարրելի զգացմունք է,ուստի փորձենք բացատրել գիտության միջոցով:
   Գիտությունը,որը ուիսումնասիրում է սիրո բնույթը հայտնաբերել է ահռելի փոփոխություններ,որոնք տեղի են ունենում սիրահարված մարդկանց մոտ:Մարդաբան,պրոֆեսոր Հելեն Ֆիշերն իր ողջ կյանքը նվիրել է սիրահարված մարդկանց ուղեղը ուսումնասիրելուն`փորձելով բացահայտել սերը գիտական տեսանկյունից և հանգել է այն եզրակացության,որ սերը քիմիա է:Ֆիշերը տարիներ շարունակ ուսումնասիրել է իրար խենթ սիրող զույգերի,սիրո հարցում մերժված մարդկանց,երկար համատեղ կյանքով ապրող զույգերի ուղեղները:ԵՎ  երբ նրանց ցույց են տվել իրենց սիրելի անձնաորությունների նկարները նրանց ուղեղում քիմիական ռեակցիաներ են նկատվել,սակայն Ֆիշերն ասում է,որ սերը չի կարելի լիովին քիմիա համարել:Քիմիական պրոցեսը առաջանում է այն պահին,երբ ուղեղը սիրո մասին ազդակներ է ստանում,բայց մենք դրա մասին չենք էլ մտածում,քանի որ այդ ժամանակ տարված ենք լինում միայն սիրած անձնաորությամբ:Այդ ուսումնասիրությունների ժամանակ մասնակիցներին հարցրել էին արդյոք նրանք հանուն իրենց սիրելիի կզոհաբերրեն իրենց կյանքը,և պատասխանը եղել է կտրուկ`այո:Ֆիշերը պնդում է,որ սերն ավելի ուժեղ է քան ինտիմ հարաբերությունները,քանզի եթե ձեզ մերժեն ինտիմ հարաբերությունում դուք դեպրեսիայի մեջ չեք ընկնի և ոչ էլ ինքնասպան կլինեք,սակայն սիրո համար ինքնասպանությունները լինում են ողջ աշխարհում:
   Սերը կարելի է առանձնացնել 3 հոգեբանական վիճակի`տենչանք,ռոմանտիկ սեր և կապվածություն:Առաջինի դեպքում մարդը փնտրում է զուգընկեր և կենտրոնանում է մի քանի հոգու վրա:Ռոմանտիկ սիրո դեպքում սիրած անձնաորությունը դառնում է մեզ համար աշխարհում ամենակարևոր էակը,որի շուրջ կարծես պտտվում է ողջ տիեզերքը:Սիրո այս տեսակը տևում է 18 ամսից մինչև 3 տարի:Կախվածությունը կարող է լինել ամենաերկարատևը.այն ավելի հանգիստ սեր է,որը անհրաժեշտ է ընտանիք կազմելու և երեխաներ ունենալու համար:
   Սիրեք միմանց քանզի սերն է որ կփրկի աշխարհը:

Լռության արդյունքը......

   1800-ական թվականներ:Հայոց ազգին բաժին հասավ մարդկության դեմ գործած ամենամեծ հանցագործություններից մեկը:Քոչվոր թուրքերի քմահաճույքով որոշվեց ամբողջ մի ազգի ճակատագիր:Սկսած համիդյան ջարդերից <<Պան թուրքիզմ>>գաղափարհախոսությունից առայսօր:Սակայն ամենաարյունալի դեպքերը տեղի ունեցան Օսմանյան կայսրության օրոք:
  <<Պան թուրքիզմ>>հենց այս գաղափարհախոսության շրջանակներում տեղի ունեցավ հայերի համատարած կոտորածը:Այս գաղափարհախոսության նպատակն էր ստեղծել մեկ թուրքական պետություն,սակայն առանց հայերի:
   Ովքեր կայսրությունում ունեին բարձր դիրք:Նրանք պաշտոնյաներ էին,գործարարներ,առևտրականներ և այլն:Կոտորվեց ամբողջ մի ազգ,ամբողջ մի մշակույթ և ժառանգություն:
   Չնայած այդ ամենի նրանց չհաջողվեց իրագործել իրենց վաղեմի երազանքը,շնորհիվ մեր հայ ազգի նվիրյալ զավակների,որոնց ենք պարտական մեր այսօրվա պետականությամբ և հզորությամբ:

   Զարմանալի է,բայց մինչև օրս շատ պետություններ չեն էլ ճանաչել հայերի ցեղասպանությունը և չեն էլ գիտակցում,որ լռությունը նոր հանցանքներ է գործում:Մինչև օրս Թուրքիան շարունակում է ցեղասպանություն իրականացնել`դրա վառ օրինակն էր<<Ակոս>>թերթի խմբագիր Հրանտ Դինքի սպանությունը:
Նաև համոզված եմ ,որ լրության արդյունք Էր Հոլոքոստը:Հենց այդպիսի դաժան արարքները մեր կյանքը վերածում են կատարյալ քաոսի:
Թուրքիան ուզում է ներկայացնել,իբր,ժողովարավարական պետություն  է ,բայց նրա գործողությունները այլ բան են վկայում:
Ես չեմ կարող պատկերացնել մի պետություն Եվրոմիությունում,որը չի ուզում ընդունել պատմությունը և իր իսկ ձեռքով շարունակում արշավել:Բոլորս էլ պարտավոր ենք խոսել ճշմարտությունը, ընդունել եղածը  անկախ դրա բարդությունից:Խոսել և բարձրաձայնել  հայոց հարցը և միայն այդ դեպքում միգուցե Թուրքիան որոշի ընդունել Հայոց ցեղասպանության հարցը,իսկ որպեսզի այն ճանաչվի աշխարհով մեկ նախևառաջ պետք է հզերացնել հայոց պետականությունը ,բարձրացնել հայի գործոնը և այդ ամենի շնորհիվ աշխարհը կճանաչի ցեղասպանությունը:

Չաղ ու բախտավոր

Կյանքում պատահում են տարբեր մտածելակերպի,տարբեր աշխարհհայացքի տեր անձնավորություններ:Մեկը ձգտում է իր աշխատանքում հասնել առավելագույն արդյունքի,մյուսը գրավել ավելի բարձր դիրք և լինել հարուստ ու անհոգ:Առաջին հայացքից այդ ամենը շատ գրավիչ է թվում,բայց արի ու տես,որ հարուստ լինելը այդքան էլ օգտակար չէ առողջությանը:
   Շատերիս ծանոթ կլինի այս արտահայտությունը.<<Մարդ կա ապրում է ուտելու համար,մարդ էլ կա ուտում է ապրելու համար>>:Նրանք ովքեր հետևում են առաջին պայմանին դառնում են խորովածագետներ,քյաբաբագետներ.....,մարդիկ էլ կան որոնք նույնիսկ այդ ասպարեզում դոկտորական կոչում են ունենում:
   Լավ մեկը լինի հարց տա.
-Դուք ձեզ չեք խղճում,ախր այդքան ուտել չի լինի:
   Նաև այս հետաքրքիր աշխարհում պակաս չեն այն երիտասարդները,ովքեր իրենց հոր դիզած հարստությունը քամուն են տալիս հնարավորինս արագ և <<արդյունավետ>>(Կյանքը ուրախ,ապրուստը ձրի):Մեկը խաղատնից պոկ չի գալիս ,մյուսը արդեն այդ հիվանդությունից բուժվել է ու դեռ չբուժված նոր հիվանդություն է ձեռք բերել ու այդպես շարունակ....:Հետո էլ զարթնում են մեկի պատի տակ ու հասկանում,որ կարելի է մի քիչ էլ իրենք իրենցը ստեղծեն,բայց բախտի անիվը արդեն նրանցից հույսը կորցրած է լինում:
   Ավարտեմ գրառումս հայտնի ասացվածքով.<<Ջրի բերած,ջրի տարած>>:

Հին ու նոր Երևանը...............

Արմյանսկայա փողոց 1907 թվականին,այժմ`Մ. Մաշտոցի պողոտա:

Տեսարան Շահումյանի,այժմ`Վ. Սարգսյան փողոցից,Նիկոլաևյան Ռուսական եկեղեցին Ստ. Շահումյանի հուշարձանի տեղում:1920-ական թթ.:

1.Տեսարան Լենինի անվան ,այժմ`հանրապետության հրապարակից:1920-30-ական թթ.:
2.Շուստովի կոնյակի և գինու գործարանը ,այժմ`<<Արարատ>>կոնյակի,գինու,օղու    կոմբինատ:1928թ.:
3.Երևանի հին շուկա  Ղանթարը Ս. Կիրովի անվան մանկական զբոսայգու տեղում:20-րդ դարի սկիզբ:
4.Տեսարան Նալբանդյան փողոցից:1931թ.:

Երևան հյուրանոցի շենքը Աբովյան փողոցում:1930-ական թթ.:

Տեսարան Նալբանդյան փողոցից:1930-ական թթ.:

Ստ. Շահումույանի անվան հրապարակ:1930-ական թթ.:

1.Սբ. Հռիպսիմեի անվան օրիորդաց գիմնազիայի շենքը Ամիրյան փողոցում:1920-ական թթ.:
2.Տեսարան Սվերդլովի,այժմ`Փավստոս  Բուզանդ փողոցից:1930-ական թթ.:
3.Ամիրյան  փողոցի սկզբնամասը<<Նաիրի>>կ/թ նախկին շենքը:1930-ական թթ.:
4.Շերբանինայի մասնավոր գիմնազիայի շենքը ,որը նաև հետագայում `Պիոներ տուն,Աբովյան
   փողոցում :1930-ական թթ.:

Աբովյան փողոց 1920-ական թթ.:

Պետթատրոնի շենքը 1918-1920թթ. այստեղ գործել է պառլամենտը,Շահումյան ,այժմ`Վ. Սարգսյանի փողոցում :1930-ական թթ.:

1.Խորասանյանների տունը Աբովյան փողոցում :1920-1930-ական թթ.:
2.Թիվ 1հիվանդանոցի շենքը Աբովյան փողոցում:1920-ական թթ.:
3.Քաղխորհրդի շենքը Մարքսի,այժմ`Մ. Խորենացի փողոցում:1932թ.:
4.Նահանգային վարչության շենքը,նաև կառավարության նստավայրը 1918-1920թթ.:Աբովյան
   այժմ`հանրապետության փողոցում,1920-1930-ական թթ.:

Երևան 2011թ.:

Անակնկալ ռազբոյնիկը

Այսօր Երևանի Նոր Նորք համայքում գտնվող Կոնվերս բանկի մասնաճյուղերց մեկում տեղի է ունեցել զինված հարձակում:Դիմակով մի անձ ներխուժել է բանկ,զենքով սպառնացել,այնուհետև վիրավորել է անվտանգության աշխատակիցներից մեկին:Հետաքրքիրն այն է,որ անվտանգության աշխատակիցը այդ պահին զանգահարելով անվտանգության բաժնի պետին անակնկալի է եկել`լսելով բջջային զանգը հենց դիմակով հանցագործի գրպանից:Եվ այդ վիճակում նա հանում է հանցագործի դիմակը,և ինչ`դա բանկի անվտանգության բաժնի պետն էր:Ինչպիսի դեպքերի զարգացում,կարծես այսօրվա մեր դեպքը  դրվագ լիներ մեր հայկական սերիալների սցենարից:

Վարդան

ժպտացեք կյանքին և նա էլ անպայման ի պատասխան ձեզ կժպտա:

Բոլորն են երազում լինել երջանիկ մարդ,բայց քչերն են քայլում երազանքին ընդառաջ:Չգիտես ինչու մենք մեր առաջ դրել ենք բազմաթիվ պայմաններ,որոնց առկայության դեպքում միայն մեզ կհամարենք երջանիկ,իսկ ով է ասում,որ միայն այդ դեպքում ես երջանիկ.........Սակայն երջանկությունը ամենևին էլ հորինվածք չէ,այն միշտ ուղելցում է մեզ ողջ կյանքի ընթացքում,ուղղակի մենք ենք ,որ նրան չենք նկատում:
Երջանկությանը խանգարում են նաև ֆիլմերը,հաղորդումները,քաղաքական հոդվածները և այլն.դիտելով որևէ ֆիլմ մենք մեխանիկորեն մեզ պատկերացնում ենք այս կամ այն հերոսի փոխարեն,ֆիլմը ավարտվելուն պես մենք սկսում ենք մտածել,սպասում ենք ,որ ֆիլմերի`մեծ մասամբ հորինված իրադարձությունը կկատարվեն նաև մեզ հետ ու մենք սկսում ենք ապրել` սպասելով ինչ որ հրաշքների և ճակատագրական պահերի,որոնք միայն ֆիլմերում և գրքերում են,իսկ ռեալ կյանքը բոլորովին այլ է և պետք չէ հեռանալ դրանից և ապրել երազանքների աշխարում:
Երջանիկ լինելու համար բավական է գնահատել ունեցածը ու ուրախանալ դրանով,միշտ կյանքից ակնկալեք լավը,դե,իհարկե,այս ամենը համեմեք ժպիտով,դուք ժպտացեք կյանքին նա ել անպայման ի պատասխան ձեզ կժպտա,մեկ էլ մի խորհուրդ,`հաճախ կերեք շոկոլադ.այն ազդում է ուղեղի ուրախության կենտրոնների վրա:
Այսքան պարզ խորհուրդներ մնում է միայն ցանկանալ ու տեսնել այն փոքրիկ ուրախությունը,որը թաքնված է թվացյալ ու խճճված վատ իրադարձությունների ետևում:

Մի ուրիշի բալիկը

Մեր օրերում կան բազմաթիվ նորաստեղծ ընտանիքներ որոնք ինչ-ինչ պատճառներով բալիկ չեն ունենում,բայց նրանցից քչերն են դիմում երեխա որդեգրելու խենթ,ռիսկային ու բավականին պատասխանատու քայլին:Դա սովորաբար բացատրվում է այսպես"Ինչ իմանաս ում երեխան է,բա գենետիկան"և այսպես շարունակ.......բա ինչպես վարվել..........
Իհարկե,բայցերով ու բաորներով վողողված է մեր կյանքը,բայց չէ որ այս անպատասխան հարցերի պատճառով մենք կորցնում ենք այն հաճելի պահերը,որ կապրենք մեր բալիկի հետ,երբ տունը կլցվի երեխայի ձայնով ու կլինի մեկը ով կասի "Մամա":
Գիտեք ,իհարկե,ռիսկը մեծ է,բայց միևնույն ժամանակ շատ հնարավոր է ,որ հենց ձեր երեխան էլ լինի որևէ պրոբլեմով.գենետիկայի դեմ ոչինչ չես անի և չես էլ իմանա ինչ գեն է փոքրիկիտ մոտ գերակշռում,բացի այդ էլ ծագում են բազմարիվ խնդիրներ հղիուրյան ընթացքում և ինչ հետեվանքների դա կարող է բերել ևս հայտնի չէ,այնպես որ սեփական երեխայիտ հարցում էլ վստահ չես կարող լինել:Բացի այդ հիմա բավականին զարգացած է բժշկությունը,որն էլ կօգնի խուսապել ուրիշի երեղայի գենետիկ խնդիրներց :Եվ այսպիսով ինչու չդիմել ռիսկի ու տուն չբերել մի ուրիշի բալիկին:Բացի այդ ամեն պահ կանցնի երբ գրկեք նրան.........Արդեն կանհետանան "Բայցերը",իսկ երբ լսեք նրա փոքրիկ բերանից "Մամա"բառը կմոռանաք,որ որոշել էիք փոքրիկին պատմել ճշմարտությունը ու հավերժ կլռեք...............Միևնույն ժամանակ կունենք լիարժեք ու երջանիկ ընտանիք:

ARARAT լեգենդար կոնյակներ....

   Արարատ լեգենդար կոնյակները ինքնին լեգենդ են,որոնք համարվում են Հայաստանի ոգին,նրա մշակույթը,պատմական ժառանգությունը և հայ վարպետների հմտությունը:Եվ այսօր էլ` պահպանելով լեգենդար խմիչքի արտադրության 125-ամյա ավանդույթները, Արարատ կոնյակը հանդիսանում է Հայաստանի խորդանիշներից մեկը:
   1887-ին Երևանում Ներսես Թաիրյանը հիմնադրեց կոնյակի արտադրությունը:1989-ին գործարանը վաճառվեց ազգությամբ ռուս, արդյունաբերող Նիկոլայ Շուստովին,որով և սկիզբ դրվեց կոնյակի արտադրության նոր ժամանակաշրջանին,հայկական կոնյակները սկսեցին մատակարարվել ռուսական կայսերական արքունիք:

   Նաև կա մի հետաքրքիր պատմություն կոնյակի տարածման հետ կապված: Շուստովը հավաքում է մի խումբ երիտասարդ և բարետես արտաքինով զույգերի,որոնց սովորոցնում է արստոկրատ պահելաձև թե' խոսելու,թե' կեցվածքի տեսանկյունից: Այնուհետև նրանց ուղղարկում է Եվրոպա` շրջագայության: Այնտեղ նրանք այցելում էին թակնարժեք ռեստորաններ  և ուտեստի հետ միասին պատվիրում էին հայկական Արարատ կոնյակ և այդ միջոցով բարձրացնում կոնյակի վարկանիշը,որն էլ իր հերթին Եվրոպայից բերեց մեծաքանակ պատվերներ:
   1998-ին նշանավորվում է կոնյակի բացառիկ անզուգական որակի և արտադրության առավել բարձր ցուցանիշների արձանագրմամբ,ինչի վկայությունն են հանդիսանում 1900-ին Փարիզում տեղի ունեցած միջազգային ցուցահանդեսում հայկական արտադրանքի ստացած  Գրանտ Պրի մրցանակը և բարձր գնահատականը:
    1920-ին Հայաստանում գինու և օղու գործարանների պետականացման ծրագրերի շրջանակներում առաջինը պետականացվեց այս գործարանը:

1953-ին կոնյակի արտադրությունը տեղափոխվեց նոր շենք` կրելով նոր.<<Երևանի կոնյակի գործարան>>անվանումը:
    1993-ին խորդային միության փլուզմանը հաջորդած տարիների ընթացքում հայկական կոնյակի հեղինակությունը տուժեց`այդ ժամանակաշրջանում շուկայում առկա մեծաքանակ և էժանագին կեղծված արտադրանքի պատճառով:
    1999-ին Երևանի կոնյակի գործարանը դարձավ Ֆրանսիական <<Պեռնո Ռիկար>> խմբի անդամ` սկիզբ դնելով փոխշահավետ համագործակցությանը:
     2008-ից ամեն տարի արտադրական ու տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման համար Երևանի կոնյակի գործարանը իրականացնում է շուրջ 5մլն դոլարի ներդրում:

Վարդան 

Մեր օրյա սրամիտներ...

Երբ շատերիս դաստիարակելիս մեր ծնողները մեզ սովորոցնում էին,որ գումար վաստակելու լավագույն միջոցը "Գրիչն է"այսինքն ասելե թե կրթությունը,սակայն,արի ու տես,որ ոչ բոլոր ծնողներն են դաստիարակել այս սկզբունքով:Օրինակ մարդիկ են հանդիպում,որոնք սրամտորեն կարողանում են աննկատ գումար վաստակել:
Դուք տեսել եք արդյոք մայրուղիներում`վառելիքը սպառված մեքենաների վարորդների,որոնք վառելիք են խնդրում`մեզ հիշեցնելով մարդկային գործոնի կարևորությունը,ուստի դուք էլ ցանկության դեպքում օգնում եք տհաճ իրավիճակում հայտնված վարորդին:Առաջին հայացքից շատ նորմալ երևույթ,սակայն եթե դուք հեռվից հետևեք այդ վարորդին,ապա կհասկանաք,որ ընկել եք թակարդը և ոչ առաջրնն եք,ոչ էլ վերջինը,այնուհետև այդ նույն վարորդը, հեշտությամբ իրացնելով վառելիքը էժան գնով, վաստակում է իր օրվա ապրուստը:Նաև գոյություն ունեն այնպիսի մարդիկ ովքեր  դրսում մոտենում են ասում,թե իրենք պետք է գնան ինչ-որ հեռավոր շրջան և գումար չունեն,խնդրելով գումար և որպես գումարի փոխանակման միջոց արաջարկում խոսել իրենց բջջայինով, ուստի  մեզանից շատերը վստահելով տալիս են այդ գումարը ,պակաս չեն նաև գումար ոչ թե խնդրող այլ նույնիսկ պահանջող տատիները,ովքեր հանդիպում են բուհական տարացքներում ,նույնիսկ հասցրել են մականեւններ ձեռք բերել մեկի անունը "Եվրո "է մյուսինը"Թառլան" և այսպես կարելի է թվարկել:Չնայած այս ամենին հույս է ծագում,որ մի օր այս ամենը կմնա անցյալում և մարդկանց սոցիալական վիճակը կբարելավվի:

Վարդան

Ֆուտբոլային մեկնաբան թե զազրախոս:

Բարև ֆուտբոլ սիրող` ինչու չէ նաև չսիրող հասարակություն:
Ֆուտբոլ նայել կարելի է երկու եղանակով կա’մ անմիջապես մարզադաշտից, կա’մ վատագույն դեպքում հեռուստացույցով:
Եթե դուք որոշել եք դիտել հեռուստացույցով, ապա ձեզ խորհուրդ կտամ զինվել համբերությամբ: Այս պահին ձեզ մոտ մի հարց է առաջանում`ինչու?, կասեմ հետևյալը:
ՀՀ ֆուտբոլում կա թերություն` դա ֆուտբոլային մեկնաբանությունն է, եթե դուք օրինակ չգիտեք թե Բենզեման ինչու հայտավորված չէ հիմնական կազմում, ապա ուշադրություն դարձրեք տվյալ մեկնաբանի մեկնաբանություններին և ձեզ մոտ կարծիք կստեղծվի, թե դուք ինչ որ սոցիալական հաղորդում եք դիտում, կամ գուշակի հետ եք կապնվել: Ցավալի է,բայց փաստ: Եթե տվյալ մեկնաբանը, ասենք, Բարսելոնայի երկրպագու է , և դուք դիտում եքԲարսելոնա – Բավարիա հանդիպումը, առաջիկա 20 րոպեների ընթացքում, նա կաշխատի չեզոք պահել իրեն, սակայն Բավարիայի դարպասի գրավվումից հետո, նա կսկսի ձեզ համոզել, որ հաղթանակը Բարսաինն է:
Մի հետաքրքիր բան էլ ասեմ, վերջը չհասկացա Օզիլ է, թե Էզիլ, քանի որ մի “գրագետ”մեկնաբան ասում է օզիլ, մյուսը էզիլ, չի բացառվում, որ մեկն էլ ասի զիլ,, ապա մազ,ինչու չե նաև կամազ:
Մեկնաբաններ են հանդիպում, որոնք խոսում են ամենինչից, բացի ֆուտբոլից, իհարկե, կարելի է խոսել տարբեր բաներից, բայց ոչ վտանգավոր գրոհի ժամանակ, միգուցե այդ ժամանակ Ռոնալդուն չդառնա Հիգուային և մրցավարն էլխաղից դուրս չհայտնվի:
Ցավալի այն մարդկանց վիճակը, ովքեր ականատեսն են եղել նման թյուրիմացության:
90րոպեներում շատ մեկնաբաններ կհասցնեն ելևէջներով խեղաթյուրեն ձեր նյարդերը, ապա նաև իրենցը, այն մտքից, թե ինչու է պարտվում իրենց սիրելի ակումբը:

Եթե այսքանը ասացի կցանկանայի նաև հիշեցնել միքանի օրից կայանալիք Հայաստան – Ռուսաստան հանդիպման մասին, Կոչ անելով բոլորին հնարավորության դեքում ներկա գտնվել այդ հանդիպմանը:
Դե իհարկե չեմ կարող նաև անտեսել մեզ` երկրպագուներիս, որ  ՀՀ հավաքականի պարտության դեպքում մեկ է կասենք. “Սուդիան առած էր, խաղն էլ ծախած”

Վարդան