Saturday, May 28, 2011
Thursday, April 28, 2011
Սեր թե քիմիա
Գիտությունը,որը ուիսումնասիրում է սիրո բնույթը հայտնաբերել է ահռելի փոփոխություններ,որոնք տեղի են ունենում սիրահարված մարդկանց մոտ:Մարդաբան,պրոֆեսոր Հելեն Ֆիշերն իր ողջ կյանքը նվիրել է սիրահարված մարդկանց ուղեղը ուսումնասիրելուն`փորձելով բացահայտել սերը գիտական տեսանկյունից և հանգել է այն եզրակացության,որ սերը քիմիա է:Ֆիշերը տարիներ շարունակ ուսումնասիրել է իրար խենթ սիրող զույգերի,սիրո հարցում մերժված մարդկանց,երկար համատեղ կյանքով ապրող զույգերի ուղեղները:ԵՎ երբ նրանց ցույց են տվել իրենց սիրելի անձնաորությունների նկարները նրանց ուղեղում քիմիական ռեակցիաներ են նկատվել,սակայն Ֆիշերն ասում է,որ սերը չի կարելի լիովին քիմիա համարել:Քիմիական պրոցեսը առաջանում է այն պահին,երբ ուղեղը սիրո մասին ազդակներ է ստանում,բայց մենք դրա մասին չենք էլ մտածում,քանի որ այդ ժամանակ տարված ենք լինում միայն սիրած անձնաորությամբ:Այդ ուսումնասիրությունների ժամանակ մասնակիցներին հարցրել էին արդյոք նրանք հանուն իրենց սիրելիի կզոհաբերրեն իրենց կյանքը,և պատասխանը եղել է կտրուկ`այո:Ֆիշերը պնդում է,որ սերն ավելի ուժեղ է քան ինտիմ հարաբերությունները,քանզի եթե ձեզ մերժեն ինտիմ հարաբերությունում դուք դեպրեսիայի մեջ չեք ընկնի և ոչ էլ ինքնասպան կլինեք,սակայն սիրո համար ինքնասպանությունները լինում են ողջ աշխարհում:
Սերը կարելի է առանձնացնել 3 հոգեբանական վիճակի`տենչանք,ռոմանտիկ սեր և կապվածություն:Առաջինի դեպքում մարդը փնտրում է զուգընկեր և կենտրոնանում է մի քանի հոգու վրա:Ռոմանտիկ սիրո դեպքում սիրած անձնաորությունը դառնում է մեզ համար աշխարհում ամենակարևոր էակը,որի շուրջ կարծես պտտվում է ողջ տիեզերքը:Սիրո այս տեսակը տևում է 18 ամսից մինչև 3 տարի:Կախվածությունը կարող է լինել ամենաերկարատևը.այն ավելի հանգիստ սեր է,որը անհրաժեշտ է ընտանիք կազմելու և երեխաներ ունենալու համար:
Սիրեք միմանց քանզի սերն է որ կփրկի աշխարհը:
Saturday, April 23, 2011
Լռության արդյունքը......
<<Պան թուրքիզմ>>հենց այս գաղափարհախոսության շրջանակներում տեղի ունեցավ հայերի համատարած կոտորածը:Այս գաղափարհախոսության նպատակն էր ստեղծել մեկ թուրքական պետություն,սակայն առանց հայերի:
Ովքեր կայսրությունում ունեին բարձր դիրք:Նրանք պաշտոնյաներ էին,գործարարներ,առևտրականներ և այլն:Կոտորվեց ամբողջ մի ազգ,ամբողջ մի մշակույթ և ժառանգություն:
Չնայած այդ ամենի նրանց չհաջողվեց իրագործել իրենց վաղեմի երազանքը,շնորհիվ մեր հայ ազգի նվիրյալ զավակների,որոնց ենք պարտական մեր այսօրվա պետականությամբ և հզորությամբ:
Զարմանալի է,բայց մինչև օրս շատ պետություններ չեն էլ ճանաչել հայերի ցեղասպանությունը և չեն էլ գիտակցում,որ լռությունը նոր հանցանքներ է գործում:Մինչև օրս Թուրքիան շարունակում է ցեղասպանություն իրականացնել`դրա վառ օրինակն էր<<Ակոս>>թերթի խմբագիր Հրանտ Դինքի սպանությունը:
Նաև համոզված եմ ,որ լրության արդյունք Էր Հոլոքոստը:Հենց այդպիսի դաժան արարքները մեր կյանքը վերածում են կատարյալ քաոսի:
Թուրքիան ուզում է ներկայացնել,իբր,ժողովարավարական պետություն է ,բայց նրա գործողությունները այլ բան են վկայում:
Ես չեմ կարող պատկերացնել մի պետություն Եվրոմիությունում,որը չի ուզում ընդունել պատմությունը և իր իսկ ձեռքով շարունակում արշավել:Բոլորս էլ պարտավոր ենք խոսել ճշմարտությունը, ընդունել եղածը անկախ դրա բարդությունից:Խոսել և բարձրաձայնել հայոց հարցը և միայն այդ դեպքում միգուցե Թուրքիան որոշի ընդունել Հայոց ցեղասպանության հարցը,իսկ որպեսզի այն ճանաչվի աշխարհով մեկ նախևառաջ պետք է հզերացնել հայոց պետականությունը ,բարձրացնել հայի գործոնը և այդ ամենի շնորհիվ աշխարհը կճանաչի ցեղասպանությունը:
Wednesday, April 13, 2011
Չաղ ու բախտավոր
Շատերիս ծանոթ կլինի այս արտահայտությունը.<<Մարդ կա ապրում է ուտելու համար,մարդ էլ կա ուտում է ապրելու համար>>:Նրանք ովքեր հետևում են առաջին պայմանին դառնում են խորովածագետներ,քյաբաբագետներ.....,մարդիկ էլ կան որոնք նույնիսկ այդ ասպարեզում դոկտորական կոչում են ունենում:
Լավ մեկը լինի հարց տա.
-Դուք ձեզ չեք խղճում,ախր այդքան ուտել չի լինի:
Նաև այս հետաքրքիր աշխարհում պակաս չեն այն երիտասարդները,ովքեր իրենց հոր դիզած հարստությունը քամուն են տալիս հնարավորինս արագ և <<արդյունավետ>>(Կյանքը ուրախ,ապրուստը ձրի):Մեկը խաղատնից պոկ չի գալիս ,մյուսը արդեն այդ հիվանդությունից բուժվել է ու դեռ չբուժված նոր հիվանդություն է ձեռք բերել ու այդպես շարունակ....:Հետո էլ զարթնում են մեկի պատի տակ ու հասկանում,որ կարելի է մի քիչ էլ իրենք իրենցը ստեղծեն,բայց բախտի անիվը արդեն նրանցից հույսը կորցրած է լինում:
Ավարտեմ գրառումս հայտնի ասացվածքով.<<Ջրի բերած,ջրի տարած>>:
Tuesday, April 5, 2011
Հին ու նոր Երևանը...............
2.Շուստովի կոնյակի և գինու գործարանը ,այժմ`<<Արարատ>>կոնյակի,գինու,օղու կոմբինատ:1928թ.:
3.Երևանի հին շուկա Ղանթարը Ս. Կիրովի անվան մանկական զբոսայգու տեղում:20-րդ դարի սկիզբ:
4.Տեսարան Նալբանդյան փողոցից:1931թ.:
2.Տեսարան Սվերդլովի,այժմ`Փավստոս Բուզանդ փողոցից:1930-ական թթ.:
3.Ամիրյան փողոցի սկզբնամասը<<Նաիրի>>կ/թ նախկին շենքը:1930-ական թթ.:
4.Շերբանինայի մասնավոր գիմնազիայի շենքը ,որը նաև հետագայում `Պիոներ տուն,Աբովյան
փողոցում :1930-ական թթ.:
2.Թիվ 1հիվանդանոցի շենքը Աբովյան փողոցում:1920-ական թթ.:
3.Քաղխորհրդի շենքը Մարքսի,այժմ`Մ. Խորենացի փողոցում:1932թ.:
4.Նահանգային վարչության շենքը,նաև կառավարության նստավայրը 1918-1920թթ.:Աբովյան
այժմ`հանրապետության փողոցում,1920-1930-ական թթ.:
Tuesday, March 29, 2011
Անակնկալ ռազբոյնիկը
Վարդան
Sunday, March 27, 2011
ժպտացեք կյանքին և նա էլ անպայման ի պատասխան ձեզ կժպտա:
Երջանկությանը խանգարում են նաև ֆիլմերը,հաղորդումները,քաղաքական հոդվածները և այլն.դիտելով որևէ ֆիլմ մենք մեխանիկորեն մեզ պատկերացնում ենք այս կամ այն հերոսի փոխարեն,ֆիլմը ավարտվելուն պես մենք սկսում ենք մտածել,սպասում ենք ,որ ֆիլմերի`մեծ մասամբ հորինված իրադարձությունը կկատարվեն նաև մեզ հետ ու մենք սկսում ենք ապրել` սպասելով ինչ որ հրաշքների և ճակատագրական պահերի,որոնք միայն ֆիլմերում և գրքերում են,իսկ ռեալ կյանքը բոլորովին այլ է և պետք չէ հեռանալ դրանից և ապրել երազանքների աշխարում:
Երջանիկ լինելու համար բավական է գնահատել ունեցածը ու ուրախանալ դրանով,միշտ կյանքից ակնկալեք լավը,դե,իհարկե,այս ամենը համեմեք ժպիտով,դուք ժպտացեք կյանքին նա ել անպայման ի պատասխան ձեզ կժպտա,մեկ էլ մի խորհուրդ,`հաճախ կերեք շոկոլադ.այն ազդում է ուղեղի ուրախության կենտրոնների վրա:
Այսքան պարզ խորհուրդներ մնում է միայն ցանկանալ ու տեսնել այն փոքրիկ ուրախությունը,որը թաքնված է թվացյալ ու խճճված վատ իրադարձությունների ետևում:
Subscribe to:
Posts (Atom)